W tradycji polskiej składanie życzeń sięga dalekiej przeszłości Najstarsze życzenia ludowe dotyczą dostatku, zdrowia, powodzenia w gospodarstwie. Życzono sobie, żeby się rodziło, wodziło, kopiło i dyszlem do stodoły obróciło…
Życzenia miały na celu sprawić, by los był dla człowieka łaskawy. Wierzono, że prośby wypowiedziane na głos mają w sobie moc. Obyczaj składania życzeń splótł się ze świętami Bożego Narodzenia w XVIII wieku. Pod koniec XIX stulecia wzbogacił się on o formę pisemną.
Dziś już nie jest nowością elektroniczną forma składania sobie życzeń. Nasi pradziadkowie za nowinkę uznawali kartki z życzeniami świątecznymi. Na przestrzeni wieków forma życzeń przybierała czasem bardziej, czasem mniej rozbudowane formy, ale ich idea od zawsze sprowadzała się do jednego: – „Wszystkiego dobrego”: w tych dwóch słowach mogą się zawszeć najbardziej wyszukane intencje. Składajmy więc je sobie nawzajem, bez względu na formę, zachowując przy tym ich istotę.
