Dramatycznym odciskiem przypieczętował się rok 1880 dla mieszkańców Puszczy Zielonej. Wyjątkowa susza spaliła i wypaliła ziemię, by zniszczyć i tak skąpe dotąd urodzaje. Posucha spowodowała klęskę pożarów. Z ogniem i dymem szły całe wioski, poszczególne zagrody i zabudowania. Ludność żebrząc chroniła się po sąsiednich miejscowościach przed zbiorowym pomorem. Po całym Królestwie i w Warszawie zarządzono zbiorki dla głodujących Kurpiów. O pomoc dla głodujących Kurpów wzywała także wpływowa prasa stołeczna. Czynili też tak i nasi światlejsi rodacy, pisarze, literaci, artyści.
Kolejna klęska suszy nawiedziła Kurpie w okresie międzywojennym.
