Nasi ojcowie szanowali i przestrzegali wiele zasad i reguł życia społecznego. Wiele z nich zanikło, uległo przeobrażeniu, ale też wiele nadal jest kultywowanych. Jedną z nich jest kwestia podawania dzieci do chrztu.
Dawny kurpiowski zwyczaj kazał, jeżeli w rodzinie małe dzieci umierają, do chrztu następnego brać kuma /chrzestnego, ojca lub matkę/ pierwszego lepszego, jaki się pod rękę przed kościołem nawinie, aby katolika wierzącego. Odmówić kumowaniu nie wolno było.
Na podstawie: Adam Chętnik – Z nadnarwiańskich borów, Ostrołęka 2015
