Trud Adama Chętnika dotyczący Kurpiowszczyzny to m.in. jego spuścizna piśmiennicza. Szczególne w niej miejsce zajmują szkice, opowiadania wchodzące w skład uroczej książeczki „Gadki kurpiowskie” Olsztyn 1971. Większość z nich pochodzi z życia ludu Puszczy, które przez lata autor starł się utrwalić. A czynił to z chłopskim uporem.
„Gadki Kurpiowskie” uwydatniają codzienność Kurpiów, która często tryska humorem, pogardą i sarkazmem. Kurpie choć biedni noszą się honorem z bezpańszczyźnianej przeszłości, swej patriotycznej postawy i swobodnego życia pośród tutejszych lasów, bez których nie wyobrażali sobie bytowania.
Dla przykładu jedna z anegdot.
” Lud kurpiowski lubi podróżować. Masowo emigrował do Ameryki, lecz starał się wracać z zarobionym dolarem do kraju. Kiedy raz spytałem jednego Kurpika, czy już był w Ameryce, ten mi odpowiedział: Cy ja bułem w Ameryce? Ależ ja bułem nawet w Warsiazie.”
Zachęcamy do lektury.
Kopiowanie zawartości serwisu lub jej części bez pisemnej zgody właścicieli serwisu jest zabronione.
