Kurpie byli wolnymi chłopami czynszowymi. Głównym ich zajęciem było myślistwo połączone z kłusownictwem. Puszczacy uchodzili za wyśmienitych strzelców. Do tego rzemiosła przysposabiali się od dzieciństwa. Z tej to racji posiadanie broni palnej, legalne lub nielegalne weszło im w krew. Broń była więc niejako ich narzędziem pracy. Warto wspomnieć o Kurpiach za Augusta II, bo wtedy lud ten prosty z własnego poczucia z bronią w ręku stanął w obronie swej ziemi ojczystej i mężnie stawił czoło nieprzyjacielowi. W 1816 roku Kurpiom odebrano i zabroniono polowań, a potem ścigano ich rozbrajano po powstaniach. Zakaz posiadania broni był trudny do wyegzekwowania. Kurpie bowiem umiejętnie ją ukrywali. Ukrywana broń okazała się im bardzo pomocna podczas powstań: listopadowego i styczniowego. Z bronią w ręku Kurpie zawsze stawali, kiedy potrzebowała tego ich ukochana Ojczyzna.
