Tak postawiona teza może i powinna stanowić trzon pracy – służby społecznej przyszłych naszych radnych i włodarzy gmin/powiatów. Mandat radnego czy wójta nie może być interesem, a jego sprawowanie powinna iść w parze z treścią składanej przez nich przysięgi [„… ślubuję uroczyście obowiązki radnego sprawować godnie, rzetelnie i uczciwie, mając na względzie dobro mojej gminy i jej mieszkańców.”]. Radny nie może być biernym obserwatorem prac komisji, czy obrad sesji rady. Bierna postawa to obraz dbania o interes prywatny, a nie interes ogółu. Gdy radnemu/wójtowi brak wizji, pomysłów, idei, pozytywnej energii budującej aktywność ludzką, gdy jest jedynie statystą na planie, gdy radny/wójt okazuje nieumiejętność wyrażania stanowiska, przekonywania argumentami, a jedynie rozgrywa swoje spraw kosztem mieszkańców – to jego działanie w istocie jest działaniem szkodliwym. Dlaczego też oczekuje się od radnych/wójtów, by rzucali na taśmę uchwałodawczą różne pomysły związane z funkcjonowaniem powierzonej jej wspólnoty mieszkańców, która ma być im bliska. To więc są spotkania, wizyty, rozmowy, dialog, narady, wsłuchiwanie się w głos innych, stały kontakt, przepływ informacji, wspólne działania, pikniki, wyjazdy itp. Ważna jest tu istota kryteriów decyzji wyborczych. Przecież radny/wójt nas reprezentuje i pobiera za to nasze pieniądze z budżetu gminy i to niemałe pieniądze. Osoby wybrane nie mogą czuć się, iż są nie do ruszenia, gdy postępują wbrew woli większości wyborców, realizując własne interesy, a w pozostałych sprawach wyrażają bierną postawę. Ich służba społeczna, to przede wszystkim bycie dla mieszkańców i z mieszkańcami.
