Poniżej jeden z dawnych zwyczajów kurpiowskiego wesela.
Rozpleciny – odbywają się w przeddzień ślubu. Po uwiciu wieńców przez drużki i po tańcach, pannę młodą sadza się na pieńku lub ulu /kłodzie. albo prosto na dzieży, czy stołku, śpiewa się wiele piosenek pobudzających pannę młodą do płaczu. Płacz młodej jest dobrą wróżbą na dalsze życie nowożeńców. Warkocz rozplata brat rodzony lub najbliższy krewny. Czasami czynią to drużbowie i pan młody. Wtedy wcześniej we włosy druhny nasadzają szpilek, które kłują rozplatających warkocz. Rozplatający kładą na talerz datki pieniężne „, a pan młody daje najwięcej. Po rozplecinach pannie młodej wkłada się na głowę wianek i następuje zabawa do późna w nocy.
Na podstawie: Adam Chętnik „Puszcza Kurpiowska”, 1912 rok.
