„Zaduszki”, są to pacierze, odmawiane przez żebraków lub przez księdza na cmentarzu, za ofiarowany datek w naturze lub za pieniądze. Dla żebraków gospodarze przynoszą wedle zamożności chleb pieczony w bochenkach i pokrajany, ser itp., czasem i placki pszenne. Zaduszki zaczynają się w Dzień Wszystkich Świętych po południu i trwają na drugi dzień przez dzień Zaduszny, zwany również „Zaduszkami”. Dla księży przynoszą zboże, motki nici, pęki lnu, wełnę itp.” – Adam Chętnik
