Dąbrowska zabytkowa dzwonnica datowana jest na rok 1892-1893. Ma 13 metrów wysokości i podstawę kwadratu /4×5,4m/. Ta trzykondygnacyjna budowla zwieńczona jest ażurową latarnią W tej dzwonnicy początkowa były trzy dzwony. Obecnie dwa. Fundatorem dzwonu z 1820 roku był Franciszek Laskowski. Onufry Mąka to ofiarodawca dzwonu drugiego, trzeci zaś został zakupiony z datków parafian i pielgrzymów. Na kościelnej wieży umieszczony był kolejny czwarty dzwon. W 1915 roku Rosjanie wywieźli dzwony z dzwonnicy. 1933 rok to czas, kiedy za okresu posługi u nas ks. Franciszka Sokołowskiego ufundowano 400 kg dzwon do dzwonnicy. Dzwon ten zrabowali Niemcy podczas działań wojennych.
Obecnie na dzwonnicy wiszą dwa dzwony zakupione w okresie pobytu u nas ks. Eugeniusza Jana Berezowskiego. Nad kościelnym prezbiterium wisi mały dzwon tzw. sygnaturka obwieszczająca o rozpoczynaniu się Eucharystii i wzywająca na nią.
W minionym okresie dźwięk dzwonu kościelnego rozlegał się trzy razy dziennie: rano przed mszą, w południe na Anioł Pański i wieczorem. Jeśli rozbrzmiewał w innych momentach musiały być po temu ważne powody: w użyciu pozaliturgicznym, zgodnie z prawem kanonicznym mógł być używany podczas pogrzebu i w momentach zagrożenia lokalnej społeczności jako tzw. „dzwon na trwogę”: w przypadku pożaru, powodzi, huraganu, dawniej zbrojnego napadu wroga.
Szerzej na ten temat w przygotowywanej publikacji.
