WIELKI CZWARTEK – Msza św. Wieczerzy Pańskiej
Wydarzenia Wielkiego Czwartku można podzielić na dwie fazy: to, co się wydarzyło w Wieczerniku, oraz wypadki, które miały miejsce na Górze Oliwnej. Liturgia tego dnia wyraźnie je wyodrębnia.
Podczas Ostatniej Wieczerzy Chrystus ustanawia dwa sakramenty: Eucharystię i Kapłaństwo. Na pamiątkę tego wydarzenia liturgię wielkoczwartkową sprawuje się w kolorze białym. W Wielki Czwartek w kościołach odbywa się obrzęd obmywania nóg, symbolizujący pokorę, jaką powinni się odznaczać uczniowie Chrystusa. W Wielki Czwartek upamiętnia się Ostatnią Wieczerzę Chrystusa i jego uczniów.
Tuż po wieczerzy Pańskiej Najświętszy Sakrament jest przenoszony do tzw. kaplicy przechowania (ciemnicy), gdzie odbywa się adoracja. Na pamiątkę modlitwy Jezusa w ogrodzie oliwnym, a następnie jego pojmania i uwięzienia, adoracja trwa przynajmniej do północy. Wyraża ona wdzięczność wiernych za dar ustanowienia eucharystii. W czasie czuwania wierni rozmyślają nad ostatnimi chwilami Jezusa przed męką i śmiercią na krzyżu. Na uwagę zasługuje fakt, iż żaden dzień z życia Pana Jezusa nie został tak dobrze udokumentowany, jak Wielki Czwartek i Wielki Piątek.
