Patrząc z perspektywy dobra wspólnego, a nie partykularnego interesu danej osoby lub grupy, należy uznać że nawiązywanie komunikacji społecznej ma ogromne znaczenie. Tworzenie przestrzeni dla spotkań przy stole, celem wszechstronnego omówienia określonego zagadnienia, to kolejny element społeczeństwa obywatelskiego.
Jak pokazuje życie, zanika przestrzeń normalnego spotkania i dialogu. Brakuje czasu na rozmowę – spotkanie z drugim człowiekiem. Swobodne dyskusje o tym co myślimy o naszej lokalnej wspólnocie, o jej potrzebach, zagrożeniach, kierunkach rozwoju, to podstawa życia społecznego. Coraz mniej w nas zainteresowania o tym co naprawdę sądzą inni. Dyskusje poprzez jasno określone politycznie media, uporczywe ignorowanie innych, krzywdzące internetowe komentarze, podszywanie się pod kogoś, wysyłanie anonimów i gróźb, rozpowszechnianie błędnych informacji itp. nie rozwiązują problemów, a wręcz przeciwnie prowadzą do eskalacji nastrojów i podziałów. Wyrządzają krzywdę społeczeństwu i trudno je akceptować, jeśli pojawiają się.
Władza ma bezpośredni wpływ na kształtowania sektora publicznego w postaci zarządzania pieniędzmi publicznymi poprzez przekazywanie grantów, przez co też kreuje realia dla istnienia przestrzeni dla spotkań przy stole. Zbyt skąpa ich ilość lub też ich brak, rodzi podziały społeczeństwa na „my” i „oni”. Wspólne podejmowanie decyzji i rozwiązywanie problemów buduje jedność społeczną, uczy wzajemnego szacunku i otwarcia na drugiego człowieka. I o to chyba chodzi w naszej społecznej egzystencji, by także efektownie wykorzystywać potencjał do nawiązywania nici komunikacji.
