13 maja 1917 r. w Fatimie Matka Boża ukazała się trójce dzieciom – Franciszkowi, Hiacyncie i Łucji. Pomimo upływu 100 lat, to do końca nie znamy treści całego przesłania objawień. Prawidłowe zgłębienie ich wymaga pokory, wiedzy i czasu. Ich duch pokuty daje nadzieję na realizację Miłości Boga do człowieka. Wobec tak wielkiego daru dla całego Kościoła, nie sposób przejść obojętnie. Daru danego, ale i zadanego.
Wydarzenia trwające od 13 maja do 13 października, w przedziwny sposób wpisują się w ludzką egzystencje. Czas od tych objawień, to czas prześladowań chrześcijan i kryzysu wiary w Kościele, to okres cierpień ludzkości – czas konfliktów i wojen, trzęsień ziemi, kataklizmów przyrody, czas ludobójstwa. Kard. Joseph Ratzinger – późniejszy papież Benedykt XVI /obecnie emeryt/, znając pełnię przesłania z Fatimy mówił, iż utrata wiary przez kontynent, może być czymś gorszym niż wojna atomowa. Czyż w pewien sposób nie dotykamy tego…?
Jedną z form wypełniania prośby naszej Matki, są Nabożeństwa Pierwszych Pięciu Sobót Miesiąca i procesje fatimskie. Tym razem i u nas w parafii /najbliższa sobota – 13.05.2017/ odbędzie się ta forma modlitwy. Niejako upamiętnimy rocznicę fatimskich wydarzeń i dołączymy do rzeszy wspólnot parafialnych realizujących przesłanie z nich płynące. Duże wrażenie na uczestnikach procesji robi obraz pielgrzymujących ludzi z zapalonymi świecami w ręku. Blask zapalonych świec w panującym wokół zmroku – ciemności pogłębia przeżycia wewnętrzne.
