Dramat Ukrainy w związku z napaścią Rosji jest nie do opisania. Nikt nie jest w stanie przewidzieć jutra. Paradoksalnie wojna wyzwala to co najgorsze, ale i to co najlepsze w człowieku. My Polacy zdajemy chyba swój egzamin pomocowy bliźniemu w potrzebie. Pomagamy i pomagajmy dalej naszym sąsiadom dotkniętych grozą wojny. Ważne jest, aby nasza pomoc była długofalowa i kierunkowa. Czy w naszej jednostce samorządu terytorialnego możemy zaoferować schronienie dla potrzebujących osób z Ukrainy? Niewątpliwie tak. Wolne sale szkolne, świetlice wiejskie, sale OSP, sale gimnastyczne mogą i powinny być ku temu wykorzystane w pierwszej kolejności. To rola samorządu. Mieszkańcy śpieszą i przyjdą z inną formą pomocy. Tak jak w rodzinie. Ktoś musi podejmować decyzje, zarządzać, wykonywać zadanie i brać odpowiedzialność. Czas więc realnie działać. Głodnemu nie można powiedzieć, aby poczekał.
