Walka komunistycznych władz z Kościołem katolickim przybierała różne postacie i formy. Jedną z nich był pomysł utworzenia ruchu, który zrodził się na zjeździe organizacji kombatanckich. 12 stycznia 1950 Urząd Bezpieczeństwa powołał Komisję Księży przy Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Okręgowe komisje księży powstały następnie we wszystkich województwach. Początkowo do ruchu mogli wstępować duchowni, którzy mieli za sobą przeszłość kombatancką i obozową. Bardzo szybko te reguły zostały zmienione i „każdy ksiądz chcący dać wyraz pozytywnego stosunku do Polski Ludowej” mógł zostać członkiem komisji. Zadaniem „księży patriotów” było rozbijanie jedności Kościoła od wewnątrz., czyli tzw. „koń trojański”.
W 1952 roku ruch skupiał ok. 10% duchowieństwa katolickiego w Polsce. Byli oni sterowani przez Urząd do Spraw Wyznań i Stowarzyszenie PAX. Ich działalność była zasadniczo znana wśród księży. Stąd byli oni izolowani, zwłaszcza w czasie publicznych zebrań duchowieństwa. Wśród nich byli czynni członkowie tych organizacji, ale i bierni – często zastraszeni, których zmuszano do udziału w różnego rodzaju zjazdach, wiecach i innych imprezach z udziałem władz państwowych i zarządu Księży Patriotów. Skala tego zjawiska nadal nie jest w pełni rozpoznana. Rejon ostrołęcki nie był przychylny temu ruchowi. Kuria w Łomży w różny sposób próbowała odciągnąć księży od tego ruchu.
Organami prasowymi ruchu były pisma: ”Głos Kapłana”, „Ksiądz Obywatel”, „Kuźnica Kapłańska”. Prymas Stefan Wyszyński w 1960 roku zakazał księżom czytania „Głosu Kapłana”. Podobnie uczynił tez biskup łomżyński.
Ruch „księży patriotów” przestał istnieć 12 lipca 1955. Władze komunistyczne wznowiły jego działalność cztery lata później przy Zrzeszeniu Katolików Caritas. W 1961 roku Episkopat w specjalnym liście zabronił duchownym katolickim uczestnictwa w strukturach Zrzeszenia Katolików Caritas. W latach 70. ruch „księży patriotów” uległ likwidacji. Zamiary komunistów nie ziściły się.
W województwie ostrołęckim przy ZBoWiD we wrześniu 1949 roku powołaną taką komisję, której członkiem był ks. Stanisław Murawski – wówczas proboszcz w Troszynie. Wcześniej pełnił posługę w naszej dąbrowskiej parafii. Od 1951 roku był on członkiem Prezydium Okręgowej Komisji Księży w Warszawie oraz pełnomocnikiem powiatowym i opiekunem na powiaty : Maków Mazowiecki, Przasnysz i Ostrów Mazowiecka. Był to jedyny kapłan należący do tej komisji z dekanatu ostrołęckiego. Przez komunistycznych zwierzchników ksiądz Stanisław Murawski określany był, jako „przeciętnie aktywny”. Jedyna Baza Komisji mieściła się w Troszynie. Powołanie drugiej w Kadzidle nie powiodło się.
Powiat ostrołęcki miał jednego członka ks. St. Murawskiego i 6 sympatyków:
- Marian Skłodowski – Rzekuń,
- Mieczysław Mieszko – Kadzidło,
- Jan Sawicki – Kleczkowo,
- Jan Snarski – Dąbrówka;
- Stanisław Dulczewski – Goworowo.
Personaliów szóstego kapłana obecnie trudno jest ustalic.
Źródło: Lubecka Małgorzata -Komisja księży-patriotów 1949-1955 w polskim Kościele na przykładzie dekanatu ostrołęckiego, ZN OTN 21/2007 str. 103-115.
