Nasze społeczeństwo systematycznie podnosi swój poziom w różnych sferach, w tym i w życiu społecznym. Rozwój edukacji, wymienia opinii i poglądów na szeroką skalę, analizowanie działań innych, weryfikowanie przekazywanych danych, korzystanie z dobrodziejstw zdobyczy technicznych, czy umiejętność oceny, analizy i wyciągania wniosków pozwala coraz bardziej poprawnie spojrzeć na prawidłowość służby ludzi pochodzących z wyboru.
Władze samorządowe działając w ramach udzielonego im przez społeczeństwo mandatu, wynikającego z wyborów muszą także konsultować ze społeczeństwem szereg swoich planów. Jest to nie tylko wymóg formalno-prawny, ale wynika on ze społecznie akceptowanych reguł organizowania wszelkiej działalności ludzkiej, etycznych zasad życia publicznego, etykiety w stosunkach międzyludzkich, jedności i efektywności działania jednostek sektora publicznego.
Konsultacje nie powinny być tzw. „kołem ratunkowym” dla władz, gdy rodzi się problem – napięcie społeczne z powodu konsultacyjnego braku. Nie mogą one służyć decyzjom już podjętych. Ze społeczeństwem należy konsultować m.in. działania pro-rodzinne, kierunki edukacji, kierunków zrównoważonego zagospodarowania przestrzennego, przebiegu tras rowerowych, ścieżek pieszych, terenów rekreacyjnych, akty prawa miejscowego itp. Proces ten, to nie tylko poinformowanie społeczeństwa o treści projektu uchwały, ale zagwarantowanie mu możliwości wypowiedzenia się na dany temat, to zebranie i przeanalizowanie uwag oraz poinformowanie społeczeństwa o swej decyzji, ale podając jej uzasadnienie. Solidne przygotowanie spotkań z mieszkańcami wymaga rezygnacji z retoryki siły i forsowania rozwiązań niezgodnych z przepisami służby administracji, partnerom społecznym i samym mieszkańcom.
Dobro społeczne wymaga, aby realnie wcielenie w życie prawidłowego procesu konsultacji społecznych stało się także i naszym udziałem.
