Poniżej kilka przykładowych przesądów pszczelarskich zebranych przez Zygmunta Glogera, a opublikowanych w Bibliotece Warszawskiej w 1876 str. 552-555:
-
Zabicie pszczoły jest grzechem.
-
O pszczołach nie godzi się mówić, że zdychają, ale że wymierają.
-
Gdy umrze człowiek, który był właścicielem pasieki i doglądał pszczół, to należy w chwili wyprowadzenia jego ciała z wioski zapukać do każdego ula, tak, żeby pszczoły zabrzęczały, czyli, jak mówią, „obudziły się”. Jeżeli to nie zostanie dopełnionym, wtedy pszczoły wymrą. Doglądaniem rojów zajmuje się zwykle gospodarz domu, czyli sam kmieć. W razie jego śmierci ten obowiązek spływa na wdowę. Kobiety w takim razie zwykłe opiekują się pszczołami troskliwie i znają się tak samo jak mężczyźni na osadzaniu rojów, wyszukiwaniu matek, podbieraniu miodu itd.
-
Żeby się pasieka wiodła, trzeba przy podbieraniu miodu poczęstować nim gościnnie wszystkich obecnych tudzież przechodniów znajomych i nieznajomych.
-
Na ile dni przed Zwiastowaniem Najświętszej Maryi Panny pszczoła wyleci z ula, tyle tygodni zimna i przymrozków będzie jeszcze po Zwiastowaniu4.
-
Każda pszczoła siada tylko na kwiatach jednej barwy.
-
Pszczoły we śnie są wróżbą ognia w domu.
