Sygnalizacyjnie o złożonej sytuacji społecznej, politycznej w okresie po II wojnie światowej w powiecie ostrołęckim. Jednakże, aby wypowiadać się w tym temacie niezbędna jest głęboka i szeroka znajomość ówczesnych uwarunkowań. Warto pamiętać, iż postawa ks. Stanisława Murawskiego w znacznym stopniu przyczyniła się do uratowania życia wielu ludzi oraz uchroniła dąbrowską świątynię przed wysadzeniem w powietrze przez okupantów niemieckich. Dzisiaj co niektórzy mogą pokusić się o taką czy inną ocenę tych sytuacji, ale aby to uczynić należycie trzeba naprawdę głęboko wejść w ówczesne życie.
Poniżej jedynie sygnały z ZN OTN artykułu Pani Małgorzaty Lubeckiej.
W ślad .za prymasem wszyscy biskupi wydali podobne zarządzenia. Tak postąpił również biskup łomżyński, który „zabronił czytać pism redagowanych wówczas przez PAX „Ksiądz Obywatel” i „Głos Kapłana”15. Mimo zakazu biskupa, ksiądz Stanisław Murawski, proboszcz parafii Troszyn wykazał nieposłuszeństwo wobec tych zarządzeń i nadal prenumerował dwutygodnik „Ksiądz Obywatel”16, który w grudniu 1950 roku zastąpił dotychczasowy „Głos Kapłana” – s.17.
Episkopat zareagował dość powściągliwie na wieść o utworzeniu prorządowego ruchu księży, nie dając tym samym władzy kolejnego pretekstu do mieszania się w jego wewnętrzne sprawy. Z tej również
przyczyny dziekan ostrołęcki, ks. Bronisław Tałandziewicz nie zabraniał ks. Murawskiemu wyjeżdżać do Warszawy na zebrania Okręgowej Komisji Księży1s. s.107
Odbiór społeczny nie zniechęcił jednak ks. Murawskiego przed wstąpieniem 14 marca 1951 roku do tej Komisji31, a nawet więcej zobowiązał się zwerbować jeszcze jednego członka32. Prezydium Komisji Księży przy Zarządzie Okręgu ZBoWiD w Warszawie 29 marca 1951 roku mianowało wspomnianego duchownego pełnomocnikiem powiatowym, a jednocześnie opiekunem na powiaty: Maków Mazowiecki, Ostrów Mazowiecka i Przasnysz33. s. 109
Przez cały okres istnienia Komisji Księży władza czyniła starania, by liczba jej członków i sympatyków stale rosła. Nadzieje komunistów okazały się płonne38. W całym powiecie ostrołęckim był zaledwie jeden
jej członek39 i sześciu sympatyków40. Do tych ostatnich należeli: ks. Marian Skłodowski- proboszcz parafii Rzekuń41, ks. Mieczysław Mieszko proboszcz parafii Kadzidło42, ks. Jan Sawicki- proboszcz parafii Kleczkowo43, ks. Jan Snarski- proboszcz parafii Dąbrówka44 i ks. Stanisław Dulczewski- proboszcz parafii Goworowo45 s. 111
