10 września 2017 godz. 7.00. z przykościelnego placu ostrołęckiej fary, w dwóch grupach, wyrusza kolejna liczna pielgrzymka na uroczystości odpustowe do naszej Dąbrówki.
Jeszcze z pobliskich ulic dochodzą ostatni chętni i już w komplecie kierujemy się na most, a za rondem w drogę prowadzącą przez Łęg do Dąbrówki. Wśród pątników spotykamy znajome twarze z poprzednich lat, są też i ci, którzy idą po raz pierwszy. Są dzieci, młodzież, ludzie dorośli i starsi. Ale miłym obrazem jest tu obecność naszych parafian. Są też osoby mające swoje korzenie w dąbrowskiej parafii. Na twarzach wszystkich obecne skupienie, radość i uśmiech. Każdy niesie swoją intencje. Po drodze mijają nas ci, którzy pielgrzymują nieco inaczej – rowerami i samochodami.
Po dwóch godzinach marszu, godzinny odpoczynek przy kościele w Łęgu i dalsze dwugodzinne pielgrzymowanie do Dąbrowskiej Pani. Pielgrzymowaniu towarzyszy modlitwa, skupienie, śpiew i radość. Wysłuchana konferencja pomaga przygotować się do owocnego przeżycia odpustu ku czci Narodzenia NMP.
Na podkreślenie zasługują nasze dąbrowskie akcenty w przebiegu tego krótkiego pielgrzymowania. Otóż, niektórzy z nas aktywnie włączyli się w przebieg pielgrzymki. Uczynili to poprzez dzielne niesienie sprzętu nagłaśniającego, śpiew oraz pielgrzymując w stroju kurpiowskim. Dźwiganie tub, krzyża, gitary, mikrofonu, flag było też udziałem także innych osób, co z pozoru wydaje się proste, ale postrzega się to nieco inaczej, kiedy samemu dźwiga się je przez kilka kilometrów.
Zwieńczeniem pielgrzymki była uroczysta suma odpustowa i każdego z nas osobiste wewnętrzne przeżycia. Wspólna modlitwa z innymi pielgrzymami przybyłymi z Łomży, Zbójnej, Małego Płocka, Wyku, Kuzi, Czarni, Kadzidła, Lelisa, Dylewa, Łęgu staje się wymownym znakiem istoty ludzkiego życia.
Nad naszym bezpieczeństwem czuwała policja i straż miejska, za co im dziękujemy. Słowa podziękowania także dla organizatorów pielgrzymki i ją prowadzących – kapłanów i młodzieży.
Do zobaczenia za rok.
Foto. tuż przed wyruszeniem pielgrzymki.
