Po uroczystości Wszystkich Świętych Kościół obchodzi wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych, tj. Dzień Zaduszny. Jest to czas szczególnej modlitwy do Boga za tych, którzy po śmierci potrzebują oczyszczenia, czyli czyśćca, a który jest „przedsionkiem nieba”. Istotą tego dnia jest więc modlitwa, która dla dusz czyścowych jest największym naszym darem. Wierzymy, iż skróci ona im ten czas oczekiwania. Tą nadzieję odnajdujemy także i u naszych przodków.
Dawniej oprócz pożywienia noszonego na mogiły zabierały gospodynie na cmentarz chleb, placek, słoninę i inne rzeczy w celu rozdania żebrakom siedzącym pod murem, aby modlili się za zmarłych z danej rodziny. Modlitwy te, odmawiał także kapłan, za co otrzymywał datki pieniężne.
Wraz z modlitwą popularne było „podzwonne”, czyli dzwonienie w dzwony kościelne w dniu Wszystkich Świętych i Dniu Zadusznym, za zmarłych wg stawek oznaczonych przez parafię. Dzwony swym dźwiękiem prowadziły dusze zmarłych do Nieba.
Dziś zwyczaje te uległy nieco przeobrażeniu, ale wiara i modlitwa są niezmienne.
