W zasadzie wszyscy wiemy jak wyglądają ule, w których mieszkają pszczoły. Ale jak wyglądały one wcześniej, za dobrych czasów bartników kurpiowskich? Wydrążone w pniu drzewa otwory możemy zobaczyć w skansenach i na książkowych ilustracjach. Specyfika natury ludzkiej jest zasadniczo taka, iż wszystko wolimy doświadczyć empiryczne. Tak też jest i w tym przypadku. Co innego słyszeć, czytać, a co innego zobaczyć na własne oczy i dotknąć. Wyjazd do skansenu w Nowogrodzie wiąże się z pewnymi większymi działaniami. Jednak, zatrzymanie się przy okazji, po drodze by spotkać się z cząstką naszej kultury nie jest żadnym problem.
Otóż, aby zobaczyć dawne ule pszczół, cepy, krosna, dawne garnki i wiele innych cennych eksponatów świadczących o naszej kulturze kurpiowskiej wystarczy zatrzymać się na chwilę, przy okazji w Szafarczyskach 11. Tu stoi drewniana około 100-letnia chata kurpiowska, w której gromadzone są pamiątki naszej kultury. Wokół chaty i na niej zobaczyć możemy dawne ule, tary do prania, bosaki, charakterystyczny ludowy krzyż przydrożny, żuraw itp. Wystarczy zatrzymać się i wejść. Gościnni gospodarze zawsze chętnie służą swymi zbiorami.
Przejrzyjmy swoje zakamarki, a być może znajdziemy jeszcze gdzieś zapomniane sprzęty naszych dziadków i rozważmy przekazanie ich do tej chaty, by nadal służymy nam wszystkim. Uchrońmy cząstkę naszego dziedzictwa kulturowego od zapomnienia. Naprawdę warto tak uczynić.
Foto: ul przed chatą w Szafarczyskach
