Minęły dni 1-2 listopada, dni w sposób szczególny poświęcone tym, którzy odeszli od nas, którzy są już po drugiej stronie życia. W tym dniach w odwiedzamy miejsca wiecznego ich spoczynku. Porządkujemy groby, odnawiamy nagrobki, zanosimy kwiaty, palimy znicze, modlimy się o dar nieba dla nich. Przywołujemy ich w naszej pamięci i rozmowach.
Na dąbrowskiej nekropoli znajdują się groby osób szczególnie zasłużonych dla lokalnej społeczności, a pośród nich grób Scholastyki Mówińskiej. Scholastyka Mówińska l. 18, zm. 14 lipca 1919 roku, należała do grona pierwszych nauczycieli ludowych. Trafiła na Kurpie w swym młodzieńczym zapale pracy oświatowej wśród ludu pośród którego została na zawsze.
Przez wiele lat pamięć o tym miejscu spoczynku pielęgnowała Pani Helena Bednarczyk, nauczycielka dąbrowskiej szkoły. Jej dzieło kontynuowali uczniowie i nauczyciele szkoły oraz okoliczni mieszkańcy. Ostatnio zrodził się też pomysł, aby w ramach obchodów nadania szkole imienia i sztandaru, wykonać naprawę nagrobka tej ludowej nauczycielki. Myśl została przekazana Dyrekcji SP w Dąbrówce. Czy znajdzie one swe dalsze działania? Zobaczymy.
Spójrzmy na widok dzisiejszy miejsca spoczynku Scholastyki Mówińskiej. Sami widzimy. Starajmy się dawać dobry przykład i nauczmy naszą młodzież szacunku, pamięci, wdzięczności wobec tych, którzy nieśli pośród nas kaganek oświaty. Nadanie imienia szkole winno potęgować zobowiązania wspólnoty szkolnej i dawać nowe siły do wychowywania młodego pokolenia w duchu zdrowych zasad moralnych, społecznych czy narodowych. Wszystko przed nami….
