Cmentarz mariawicki w Długim Kącie gm. Lelis należy do niechlubnego grona najbardziej zaniedbanych miejsc spoczynku naszych przodków. Cmentarz to święte miejsce, gdzie spoczywają ciała zmarłych, oczekujących zmartwychwstania. Modlitwy na cmentarzu pomagają zastanowić się nad tymczasowością naszego ziemskiego życia i nad tym, jak przygotowujemy się do życia wiecznego. Jest to także okazja do wyrażenia szacunku i miłości do tych, którzy odeszli z tego świata. Naszym zadaniem jest podtrzymywanie duchowej więzi ze zmarłymi, wznoszenie modlitw i czynienie dobra. Kochajmy swych krewnych i odwiedzajmy ich miejsca spoczynku.
Zostawmy więc na boku różnego rodzaju naleciałości związane z wyznawcami mariawityzmu i z tą nekropolią. Czas pomyśleć o wspólnych modlitwach mariawitów i rzymskich katolików. Podajmy sobie dłonie i wspólnie zorganizujmy spotkanie modlitewne na tym miejscu spoczynku. Jak wiadomo, kapłani mariawiccy, co jakiś czas przybywają do Długiego Kątu i modlą się za duszą tu spoczywających wiernych – naszych kurpiowskich przodków. Dołączmy i my do nich. Miłość Chrystusa przynagla nas.
W Dzień Zaduszny na tym miejscu kolejny raz zapaliłem znicz i odmówiłem krótką modlitwę. A przy tzw. okazji zebrałem niegodne tego miejsca śmieci, które ktoś pozostawił. Palące się tu znicze świadczą, iż ktoś pamięta o tym miejscu spoczynku. To żaden wstyd pamiętać o tym miejscu i ludziach spoczywających na nim. Nie wstyd tu przybywać, pomodlić się czy nieco posprzątać oraz przekazywać wiedzę o tym miejscu młodemu pokoleniu. Wstydem jest pozwolić, aby wyglądało ono tak jak wygląda i nie daj Boże przykładać do tego rękę. Pamięć łączy bowiem ziemię z niebem.
Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie,
a światłość wiekuista niechaj im świeci.
Niech odpoczywają w pokoju.
Amen.
