„Wigilia” ma dwa znaczenia: to dzień poprzedzający ważne święto, a w polskiej tradycji najczęściej dzień przed Bożym Narodzeniem, który kończy się uroczystą tradycyjną wieczerzą. Nazwa pochodzi z łacińskiego słowa „vigilia”, oznaczającego „czuwanie” lub „straż nocna”, co nawiązuje do starożytnych chrześcijańskich zwyczajów wspólnego czuwania w oczekiwaniu na święto tak mówi i pisze AI.
Od pewnego czasu tradycją stały się różnego rodzaju spotkania opłatkowe, wigilijne, świąteczne w okresie poprzedzającym Boże Narodzenie. Organizują je wspólnoty wioskowe, urzędy, zakłady pracy, organizacje pozarządowe, szpitale , domu pomocy społecznej itp. To piękny i cenny zwyczaj. Jednak zwróćmy uwagę czy przy okazji tych spotkań nie zatracamy tego co istotne, czyli wspomnienia pamiątki narodzenia Jezusa Chrystusa i ponownego narodzenia się Go w nas.
Przypatrzmy się chociażby pojawiającym się już zaproszeniom na te spotkania. Gdzie w nich symbole i znaki chrześcijańskie? Zamiast świętego biskupa Mikołaja czerwony krasnal, bałwanek renifer. Uzupełniają je kolorowe kokardy na prezentach, bombki Gdzie w nich żłobek z Bożą Dzieciną, Józef i Maryja, opłatek, gwiazda i grota betlejemska, trzej Królowie, pasterze itp.? Cóż, każdy robi według własnego uznania, ale czy to się godzi w katolickim kraju i z wyznawaną w nim powszechnie wiarą. Trudno chyba jednak wymagać, aby było inaczej, skoro zasada dziel i rządź, ma się dobrze także i przy okazji tych świat.
W załączeniu piękne zaproszenie, które otrzymałem i za które z serca dziękuję.
