W samorządowe życie wpisane jest utrzymywanie przez radnego kontaktu z mieszkańcami: przyjmowanie pytań i wniosków. odpowiadanie na nie i przekazywanie ich do właściwej instancji. (art. 18b ustawy o samorządzie gminnym). Radny ma obowiązek odpowiadać na pytania i wnioski mieszkańców, ale wynika to bardziej z zasad etyki, mandatu zaufania publicznego oraz specyfiki pełnionej funkcji, niż bezpośredniego przymusu prawnego, który groziłby karą administracyjną za brak odpowiedzi. Radny jest reprezentantem wspólnoty samorządowej, dlatego ignorowanie mieszkańców jest naruszeniem zasad etyki sprawowania mandatu. To tylko etyka, ale czy ona coś obecnie znaczy dla nas? A o tym jak to jest w gminie Lelis wkrótce.
Póki co stanowisko WSA w tym zakresie:
Żaden przepis nie nakłada na radnych obowiązku pisemnego udzielania odpowiedzi na pytania zadane przez mieszkańców gminy i nie określa również terminu, w jakim radny powinien udzielić odpowiedzi na takie pytanie.
Przepis art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym stanowi, że radny zobowiązany jest kierować się dobrem wspólnoty samorządowej gminy. Radny utrzymuje stałą więź z mieszkańcami oraz ich organizacjami, a w szczególności przyjmuje zgłoszenia mieszkańców gminy, postulaty i przedstawia je organowi gminy do rozpatrzenia, nie jest jednak związany instrukcjami wyborców.
Częstotliwość spotkań radnego z mieszkańcami gminy wynika głównie z charakteru gminy. W przypadku dużych aglomeracji miejskich, gdzie dyżur radnego jest praktycznie jedyną możliwością spotkania go i zadania mu pytań oraz przekazywania postulatów mieszkańców miasta, wyznaczenie terminu spotkań rzadziej, niż co dwa tygodnie wydaje się odbiegać od prawidłowego wypełniania obowiązków radnego (tak: Paweł Chmielnicki „Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym”, Wydawnictwo Prawnicze 2006 r., wyd. 2, str. 238-239). Radny jednak nie jest osobą, do której mogą być adresowane postulaty w zakresie realizacji zasady jawności działania organów gminy. Obowiązek informowania wynikający z tej zasady spoczywa nie na radnych, ale na organach gminy (vide wyrok WSA z 20 października 2004 r., sygn. akt IV SA/Wr 505/04, opubl. OSS 2005 nr 1, poz. 12).
Do pytań zadawanych radnym przez mieszkańców gminy nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a w konsekwencji terminy określone w art. 35 § 1 – 3 oraz art. 237 § 1 – 2 k.p.a. Pierwszy przepis dotyczy spraw załatwianych poprzez wydanie aktu administracyjnego, tj. decyzji lub postanowienia oraz zaświadczeń, drugi przepis dotyczy natomiast skarg.
Pytania zadawane radnym nie są objęte zakresem przedmiotowym k.p.a.
Reasumując należy stwierdzić, że w obowiązującym stanie prawnym, żaden przepis nie nakłada na radnych obowiązku pisemnego udzielania odpowiedzi na pytania zadane przez mieszkańców gminy. Żaden przepis nie określa również terminu, w jakim radny powinien udzielić odpowiedzi na takie pytanie.
Na pytania, na które radny jest w stanie samodzielnie udzielić odpowiedzi, odpowiedź ta powinna być udzielona niezwłocznie. W pozostałych przypadkach radny powinien wskazać przypuszczalny termin odpowiedzi. Pytania, na które radny nie jest natomiast w stanie udzielić samodzielnie odpowiedzi, powinien przekazać do właściwego organu (w tym organu wykonawczego gminy), informując o tym pytającego.
Sławomir Pyźlak
PODSTAWA PRAWNA:
– Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.)
– Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.)
———————————————————————————————
Źródło: https://www.doradcasamorzadu.pl/
