Do majątku samorządowego należą budynki, drogi, place, skwery, lokaty, park maszynowy itp. Zgodnie z art. 140 kc, gmina/miasto, jak każdy właściciel, może korzystać w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego z rzeczy (zarówno nieruchomości, jak i rzeczy ruchomych) będących jej własnością zgodnie z ich społeczno-gospodarczym przeznaczeniem, w szczególności pobierać z nich pożytki i inne dochody. Zgodnie z art. 166 ust. 1 Konstytucji RP głównym zadaniem postawionym przed JST jest zaspokajanie potrzeb wspólnoty samorządowej, to korzystanie z rzeczy zgodnie z jej społeczno-gospodarczym przeznaczeniem nastąpi, o ile będzie ono miało na celu zaspokojenie tych potrzeb bądź też będzie ukierunkowane na realizację innych zadań publicznych, wynikających z uzasadnionych potrzeb państwa, o czym mówi art. 166 ust. 2 Konstytucji RP.
Art. 45 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U z 2001 nr 142, poz. 1591 ze zm.) stwierdza, iż podmioty mienia komunalnego samodzielnie decydują o przeznaczeniu i sposobie wykorzystania składników majątkowych, przy zachowaniu wymogów zawartych w odrębnych przepisach prawa. Treść cytowanego art. 166 ust. 1 konstytucji oraz art. 50 ustawy o samorządzie gminnym, nakazuje osobom uczestniczącym w zarządzaniu mieniem komunalnym zachowanie szczególnej staranności przy wykonywaniu zarządu zgodnie z przeznaczeniem tego mienia i jego ochroną.
