O gminnej edukacji cd.

Unikalną placówką była działająca na terenie gminy Państwowa Wędrowna Szkoła Rolnicza Żeńska, która cieszyła się dużym poparciem lokalnej społeczności. Ludowe szkoły rolnicze, zarówno prywatne, jak i państwowe, miały na celu przygotowanie zawodowe samodzielnych gospodarzy rolnych i gospodyń oraz świadomych swoich obowiązków obywateli kraju. Funkcjonowanie tego rodzaju edukacji rolnej regulowała Ustawa z dnia 9 lipca 1920 r. o ludowych szkołach rolniczych¹ . Zakładano powstanie w powiecie co najmniej dwóch publicznych ludowych szkół rolniczych – męskiej i żeńskiej.  Właścicielem szkoły miały być izby rolnicze, które miały zapewnić bezpłatne mieszkanie, opał, światło. Kierownika szkół powołanych przez powiatowe związki komunalne lub izby rolnicze mianował minister rolnictwa i dóbr państwowych. Kurs nauczania trwał nie mniej niż 11 miesięcy, obejmował nauczanie teoretyczne i zajęcia praktyczne w gospodarstwach prowadzonych przy szkole. Przyjmowano kandydatów mających nie mniej niż lat 16 i kandydatki mające nie mniej niż 14 lat, po ukończeniu powszechnej szkoły ludowej. Uczniowie przez czas trwania nauki mieli prawo do zamieszkania w urządzonych przy szkole internatach, po uiszczeniu opłaty za koszty utrzymania. Szkołami rolniczymi miały zarządzać powiatowe komisje szkolne z udziałem trzech delegatów wybranych przez sejmik powiatowy oraz z przedstawiciela izby rolniczej, przedstawiciela Ministerstwa Rolnictwa i Dóbr Państwowych, inspektora szkolnego. Szkoły podlegały Ministerstwu Rolnictwa i Dóbr Państwowych²