Stanisław Marcińczyk w styczniu 2000 roku na łamach gazety „Wieś Mazowiecka” w artykule zatytułowanym „Ośrodek Etnograficzny w Lelisie” napisał słowa:
„…Dwa lata temu w Lelisie zrodziła się myśl powstania „trójkąta” kultury kurpiowskiej Nowogród – Lelis –
Kadzidło. Przy wydatnej pomocy Rady Gminy, wójta oraz Gminnego Ośrodka Kultury stało się to faktem. W 1998 r. została otwarta stała wystawa wnętrza chaty kurpiowskiej z przełomu XIX i XX wieku. Tego samego jesienią powstał Ośrodek Etnograficzny z wystawami obejmującymi: wyroby z drewna – naczynia dłubane, szewstwo, rybołówstwo, tkactwo i tkaninę artystyczną. Obecnie jest jeszcze obróbka drewna i bursztynu.
Zbierane są nadal eksponaty do innych ciekawych wystaw. Wśród nich ptactwo i drobne zwierzęta zamieszkujące tereny Kurpiowszczyzny, eksponaty z zakresu: bartnictwa, kowalstwa artystycznego, rzeźby ludowej i wiele innych.
Osiągnięcia w okresie od stycznia ‘98 do września ‘99 – dały podstawę do uczestniczenia w Ogólnopolskim Konkursie „Małe Ojczyzny – Tradycja dla Przyszłości” organizowanego przez Fundację Kultury w Warszawie.
Wraz z powstaniem Ośrodka Etnograficznego realizowano program wychowawczy „Wrastanie w region”, w ramach którego młodzież z Liceum Ekonomicznego w Lelisie uczestniczyła w konferencjach naukowych poświęconych historii Ziemi Kurpiowskiej.
W Ośrodku prowadzi się również lekcje na tematy: obrzędowość Kurpiów, przedsiębiorczość Kurpiów dawniej, gościnność, kurpiowska tradycja chrześcijańska, odrębność społeczna, kultura artystyczna itd. Młodzież Zespołu Szkół w Lelisie, rozmiłowana w swoim regionie zaczęła zbierać materiały o ludziach wpisanych w historię tej Ziemi – by uczestniczyć w kolejnym konkursie organizowanym przez Fundację Batorego.
Planowane jest jeszcze utworzenie parku etnograficzno – ekologicznego na 5 ha ponad stuletniego boru sosnowego. W planie zagospodarowania na rok 2000 przewiduje się ścieżki ekologiczne, zasadzenie roślin leczniczych, punkty obserwacji ornitologicznych, odtworzenie stanowisk obróbki drewna, flisactwa, rudnictwa.Programy rozbudzania zainteresowań regionem oraz ochrony i utrwalenia dziedzictwa kulturowego, a także budowa parku służą nie tylko młodzieży. Programy te pobudziły aktywność społeczną wszystkich mieszkańców wsi, w wyniku czego powstała impreza „Kurpiowskie granie”, w której uczestniczy około 10 grajków ludowych.
Impreza odbywa się późnym latem i przyciąga wiele osób z gm. Lelis i okolic. W planie jest zorganizowanie widowiska etnograficznego „tarcie lnu”.
Centrum Kultury Kurpiowskiej w Lelisie zwiedziło już około 1500 uczniów z sąsiednich szkół i nie tylko, a o zainteresowaniu społeczności tego terenu dziedzictwem kulturowym regionu świadczą dziesiątki wpisów do księgi pamiątkowej Ośrodka, Należy nadmienić, że inicjatorem powyższych poczynań jest nauczyciel historii – p. Henryk Kulesza wspomagany przez dyrektora GOK-u p. Annę Ogniewską i dyr. Zespołu Szkół w Lelisie – p. Henryka Trzeciaka – miłośnika Ziemi Kurpiowskiej”.
Wkrótce 2. rocznica odejścia Henryka Kuleszy do domu Pana . Postawmy zatem pytanie jak uszanowaliśmy pracę Pana Henryka i wielu innych osób, w tym młodzieży szkolnej? Obecnie ośrodek jest zamknięty, a jego zbiory zostały rozproszone.
