W Adwencie społeczność zbierała się, a celem było budowanie więzi międzyludzkich – wspólnoty. Zwyczaj ten był żywy szczególnie na wsi. Ale był to też zaczątek do kojarzenia par, ponieważ później – w czasie karnawału – wstępowano w związki małżeńskie . W tych spotkaniach uczestniczyli i młodzi, i starzy. W tym czasie przygotowywano ozdoby choinkowe z materiałów, które daje natura, czyli na przykład z grochu, ze słomy, rzadziej z ciasta piernikowego. Wykonywano takie figury jak: słońce, księżyc, serce, choinka, czyli formy przekazujące konkretną treść. Czynności wykonywano w ciszy i spokoju. Nie było huku, wrzasku, krzyku. Było to ważne w sensie wsi, gminy, ale przede wszystkim rodziny. Spotkania te nazywano wieczornicami. Uważano, że społeczność wiejska stanowi rodzinę
