Ks. Łukasz Kościerzy-Załuska , naoczny świadek wczesnej fazy osadnictwa na tych terenach (w 1650 r. odbył podróż misyjną na Kurpiowszczyznę), tak wspomina warunki życia pierwszych mieszkańców Puszczy:
„Ludzie są tam bardzo leśni. Mieszkają po trzy lub cztery chałupki razem, pokryte drobną darnią, bez okien, bez stołów ani innych udogodnień. Światło i ciepło daje im ognisko. Daszkiem ich ziemia i ledwie nieco słomy. Oberwani, półnadzy, wychodzą z domu, reszta ich dzieci i nawet starsza młodzież obojga płci łażą nadzy… Sprawia to ich wielka nędza”.
Cyt. wg H. Syska: Adam Chętnik. Działacz, pisarz, badacz Kurpiowszczyzny.Warszawa 1969, s. 12.
