48 szkół, w tym aż 34 prywatnych, istniało w roku 1918 we wszystkich gminach kurpiowskich. Szkolnictwo prywatne najbardziej było rozpowszechnione w gminach: Turośl, Gawrychy i Nasiadki. Jedynie dwie szkoły prywatne w gm. Turośl miało dwóch nauczycieli, czyli było szkołami dwuklasowymi.
Nauczycieli pracujących na wsi nazywano nauczycielami ludowymi. Pracowali bowiem wśród ludu i dla ludu. Troszczyli się o to, by lud ten nie zatracił swych obyczajów, pieśni, obrzędów, twórczości artystycznej. Aby tak się mogło stać, ci zazwyczaj młodzi ludzie, musieli być pełni szlachetnych ideałów, Pracowali więc na „Polskiej Syberii”, tak bowiem nazywano region kurpiowski za Rosji carskiej, bowiem wysyłano tu nauczycieli, którzy podpadli zaborcy.
Zapewne, jedną z takich osób, była Scholastyka Mówińska, spoczywająca na naszym dąbrowskim cmentarzu. Zmarła w wieku 18 lat. Dlaczego spoczęła na naszej ziemi? Tego nie dowiemy się, ale uczynnimy wszystko,by pamięć o niej trwała jak najdłużej. Dotychczasowa postawa braci szkolnej, nauczycieli i wielu innych osób, daje realne ku temu nadzieje.
