Prawo bartnie przewidywała także karę śmierci. Do połowy XVI wieku egzekucje wykonywali sami bartnicy. W 1616 roku Stanisław Skrodzki z Kolna w prawie bartnym dla starostwa łomżyńskiego tak pisał:
„bywało też w prawie bartnym jeszcze za S. Pamięci Książąt Mazowieckich, iż na złoczyńcę osądzonego bartnicy nie szukali kata, ale sami wieszali. Na jakowego powodowa strona dawała swój powróz bartny, a doprowadziwszy złoczyńcę do jakiego drzewa onże powód, swój powróż przerzucał przez gałąź na drzewie wysoko, a jeden brzeg powroza uwiązał u innego drzewa, albo u jakiego krzaka, na drugim złoczyńcę uwiązawszy, wciągnąwszy go wszyscy bartnicy, co ich jedno bywało, i taka śmierć onemu była. Teraźniejszego tedy wieku takowe executie ustały, gdyż jest rzecz brzydka takowym rzemiosłem się bawić, a katu dochód odejmować”.
Cyt. za: Urszula Kuczyńska : Bartnictwo Kurpiowskiej Puszczy Zielonej, Łomża 2004, str 22-23.
