Szkolnictwo – dźwignia kultury i świadomości narodowej, na terenach Generalnego Gubernatorstwa zgodnie z planem zagłady narodu „niższej rasy” i słowami Gubernatora Hansa Franka z dnia 31.10.1939 r. „Polakom należy się umożliwić kształcenie się jedynie w takim zakresie, ażeby uświadomić sobie, że jako naród nie mają żadnych perspektyw” – zostało zlikwidowane.
Po zajęciu przez Niemców Ostrołęki, okupant uruchomił szkoły do których przyjmowano jedynie dzieci niemieckie. W tych okolicznościach polskie szkolnictwo musiało zejść do podziemia i funkcjonowało jako szkolnictwo konspiracyjne w formie zorganizowanych zespołów tajnego nauczania lub też prywatnego nauczania w rodzinach.
W powiecie ostrołęckim tajne nauczanie miało stosunkowo mały zasięg i nie miało charakteru nauczania w sposób planowy. Było prowadzone raczej w sposób samorzutny, indywidualny w małych grupkach lub tez w rodzinach. Inaczej było na ternach powiatu makowskiego i przasnyskiego. Jednakże, pewne ślady niesformalizowanego tajnego nauczania odnaleźć można w samej Ostrołęce, Kadzidle, Myszyńcu, Piaseczni, Stepnie Starej, Susku Nowym, Białobrzegu Dalszym. W Dąbrówce według wspomnień Henryka Dąbrowskiego szkoła nie funkcjonowała, a on sam mógł pobierać naukę jedynie od swoich rodziców i Hipolita Kozłowskiego.
i
