Brzozowy Stanisław /1901–1980/ – mistrz muzyki tradycyjnej, wybitny śpiewak pieśni tradycyjnych. Urodził się i mieszkał w Krobi k/Kadzidła. Od młodości zżyty z Puszczą, trudnił się m.in. myśliwką. Opanował szeroki repertuar pieśni łącznie z weselnym. Szczególnie upodobał sobie śpiew plenerowy (pieśni „leśne” – termin spopularyzowany przez ks. Władysława Skierkowskiego). Już w latach pięćdziesiątych XX w. uchodził Brzozowy wśród sąsiadów za „starożytnego” śpiewaka. Pan Stanisław okręcany jest mianem „najlepszy reprezentant tradycyjnego śpiewu kurpiowskiego”, jeden z wielu mężczyzn-śpiewaków w Puszczy Zielonej, ale najciekawszy spośród utrwalonych fonograficznie w drugiej połowie XX wieku. Pierwsze rejestracje dokonane przez pracowników Państwowego Instytutu Sztuki w 1952 r., ponowione w 1956 i powtarzane w latach 1978 i 1980. W latach pięćdziesiątych i w 1978 r. nagrany w rodzinnej Krobi. W 1979 r. u swej córki, Marii Orzech, nauczycielki (ur. 1936) w Rzekuniu k. Ostrołęki. Druga córka Pani Genowefa Lenarcik mieszka na Lubelszczyźnie i nadal śpiewa w tradycji kurpiowskiej. W nagraniach 1978 r. Brzozowy śpiewał też razem z Rozalią Pabich (ur. 1904). Wszystkie rejestracje znajdują się w Zbiorach Fonograficznych Instytutu Sztuki PAN. Polskie Radio nie zdążyło już objąć dokumentacją Stanisława Brzozowego.
Na podstawie: www.muzykatradycyjna.pl
Foto: Stanisław Brzozowy
