Jednym z dawnych kurpiowskich zwyczajów związanych ze żniwami była „przepiórka”. „Przepiórka” – jest to kępka nie zżiętego ostatniego żyta, pozostawionego na polu, gdy już było dożęte. Zboże związywane było słomą u góry w kiść, u dołu zaś, pośrodku kępki, w wypielonym miejscu na kamyku, korze lub liściu, kładziono kawałek chleba dla przepiórki, szczypkę soli a nawet drobną monetę.. Przepiórkę dekorowano czasem polnymi kwiatami. Był to znak zakończonych żniw.
Zwyczaj ten jeszcze w latach 70-80-tych XX wieku, tu i ówdzie”, był u nas praktykowany. Był to czas, kiedy to zboże koszono kosiarkami konnymi. Konie pociągowe następnie zastąpiono ciągnikami.
