Człowiek będąc cząstką natury zobowiązany jest zachować wobec niej dobre maniery i szacunek. Dobre maniery wobec natury są świadectwem kultury osobistej człowieka. Podziwiajmy otaczający nas świat cieszmy się nim, odpoczywajmy w odwiecznym rytmie natury, ale nie zakłócajmy jej nastroju, nie niszczmy bezmyślnie tego, co jest najcenniejszym i na razie jeszcze trwałym bogactwem tej planety.
Będąc w górach nie wolno nikogo zostawiać na szlaku, ponaglać, zmuszać do nadmiernego wysiłku. Słabsi powinni iść pierwsi, silniejsi za nimi. Starą tradycją jest zwyczaj pozdrawiania się na górskich szlakach. Obojętnie czy wędrujący znają się, czy nie, mówią sobie „dzień dobry”. Ci , którzy są wysoko, czują się sobie bliżsi, przez sam fakt wspólnej obecności w górach. Przyjęte są również przyjazne gesty i uśmiechy. W górach ludzie są wobec siebie bardziej serdeczni i uczynni. Ten piękny zwyczaj nie tylko warto, ale nawet trzeba zachowywać.
Należy pamiętać także o stosownym stroju na szlaku, nie zostawiania na nim śmieci, zachowaniu ciszy i nie strącaniu głazów i kamieni. Spadający kamień może poruszyć lawinę, a krzyk , może być odebrany jako wezwanie do pomocy.
