W Królestwie Polskim istniał obowiązek zamykania karczm o 22.00. Nie wolno też było w nich sprzedawać wódki mocniejszej niż 46%. Jednocześnie, karczmy nie mogły być otwierane w niedzielę przed południem. W społeczności wiejskiej karczmarz pełnił nie tylko funkcję szynkarza, ale też był sklepikarzem sprzedającym podstawowe artykuły niezbędne w życiu chłopa i jego rodziny. Karczmarz, to także kupiec handlujący oferowanymi przez wieś nadwyżkami orz lichwiarz udzielający pożyczek i medyk umiejący udzielić podstawowych porad. Ciekawe jest też stwierdzenie Zygmunta Glogera mówiące o tym, iż karczmarz miał „mieć muzykę zwyczajną” i „trzymać miary sprawiedliwie”. Józef Ignacy Kraszewski określił karczmę jako „serce wsi”. Wieś bez karczmy, to jakby stworzenie bez głowy. To w niej się wszystko zaczyna i kończy, jest ona miejscem schadzek, kłótni, wesel, waśni, bijatyk, nawiązywania znajomości, wymiany zdań i opinii. W dawnych zapiskach o naszych stronach, jak dotychczas, natrafiliśmy na informacje o karczmach w Gąskach i Dąbrówce. Dalsze poszukiwania w toku.
Foto: Nowogród – karczma w Skansenie Kurpiowskim
