Potyczka pod Łodziskami

1 września 1939 r. o godz. 4.47 niemiecki pancernik Schleswig-Holstein ostrzelał polską składnicę wojskową na Westerplatte. Niemcy zbombardowali także Wieluń. Rozpoczęła się II wojna światowa. Poniższy fragment wspomnień Henryka Ciszewskiego, być może przybliży nam nieco grozę tych dni i pozwoli na chwilę refleksji.

„…Kadzidlańska kompania Kurpiowskiego Batalionu Obrony Narodowej, dopełniona myszyniecką kompanią, okopana była na pobrzeżach lasu koło wsi Łodziska. Doszedł do tego spod Myszyńca 71 Pułk Piechoty i Pierwszy Szwadron 5 Pułku Ułanów. 2 września 1939 roku piechota niemiecka czołgając się podchodziła od wsi Dylewo, a ich konnica podjechała od strony wsi Obierwia. W momencie, kiedy Polacy ostrzelali konnicę, Niemcy zsiedli z koni, a te spłoszone przebiegły na stronę polskich okopów. 12 złapanych koni niemieckich przeprowadzono do Ostrołęki. Piechota niemiecka z powrotem wycofała się do Dylewa, a stamąd dalej samochodami. Tak, że pościg Pierwszego Szwadronu 5 Pułku Ułanów konno nie zastał ich nawet w Kadzidle. Na polu walki zostało kilku poległych polskich żołnierzy. Z pola walki do szpitala w Ostrołęce zabrano ciężko rannych: por. Eugeniusza Czaplickiego — profesora gimnazjum w Ostrołęce i dwóch wyższych oficerów — jednego z 71 Pułku z Zambrowa, drugiego z 18 Pułku Ostrowi – Komorowa. Po śmierci leżeli oni w kostnicy przy ulicy Szpitalnej. Następnego dnia ciała zmarłych zabrano w rodzinne strony…”

Ciszewski Henryk: „Wspomnienia wojenne 1939 roku”,  ZN OTN 3/1989, s.143