Puszczaki – wychowańcy lasów, są śmiali i prawdomówni, posiadają wrodzoną przebiegłość i spryt, są ogólnie zdolni. W życiu towarzyskim są serdeczni i gościnni, co jednak nie przeszkadza im wpadać w złość i mściwość. U Puszczaków przez długie lata były w użyciu „krwiny”, czyli zemsty krwawe za wyrządzone krzywdy, Dziś, chociaż ich charakter złagodniał, to mściwość ta uwydatnia się w porachunkach z urzędami leśnymi i pieniactwie. Sądy gminne na Puszczy są więc zawsze przepełnione. Dzięki rozwinięciu godności osobistej trudno tu spotkać płaszczenie się, czy też uniżanie. – tak o naszych przodkach w 1912 roku pisał Adam Chętnik.
