Poezja o Kurpiach

      Możliwość komentowania Poezja o Kurpiach została wyłączona

Zachęcam do lektury wiersza „Coś tam o Kurpiach”, autor Teofil Lenartowicz, gazeta Naród R. 1, nr 39 (8 grudnia 1906). Warto zapoznać się nieco z poezją napisaną ponad 100 lat temu i opiewająca naszych kurpiowskich przodków. Jakość skanu wiersza niestety nie jest najlepsza, ale czytelna. Poznajmy Białą i Zieloną Kurpiowszczyznę jej dni chwały i porażki, radości, bólu i smutku. Kurp… Read more »

Z kart dziejów parafii w Dąbrówce

      Możliwość komentowania Z kart dziejów parafii w Dąbrówce została wyłączona

Przegląd Katolicki z dnia 23 marca 1882 roku podaje nam kolejną cenną informację z dziejów Dąbrówki. 13 lutego 1882 roku w Dąbrówce zmarł ks. Chrapkiewicz Franciszek l. 69, w kapłaństwie 46 – wikariusz parafii w Kadzidle posługujący w Dąbrówce. Spoczął na cmentarzu w Kadzidle.

Z kompanijnym bębnem

      Możliwość komentowania Z kompanijnym bębnem została wyłączona

Z uwagi na specyfikę pracy „zmuszony” jestem 1-2 razy w miesiącu udać się na niedzielną Mszę św. do okolicznych parafii. Niby nic szczególnego, ale każda wspólnota parafialna jest inna, ma swą specyfikę, swoje „zwyczaje i zasady”, swoją świątynię. Parafia w Dąbrówce także. W myśl powiedzenia: wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej. Tak jest i z życiem duchowym. Możemy naładować akumulatory… Read more »

Z uzasadnienia uchwały

      Możliwość komentowania Z uzasadnienia uchwały została wyłączona

Poniżej kilka wyrywków z uzasadnienia uchwały Rady Gminy Lelis w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia 06 lipca 2022 r., odnośnie odbierania przez gminę odpadów wielkogabarytowych z miejsca ich powstawania w ramach opłat za śmieci wnoszonych przez mieszkańców. „… Pan K.B. jest jedyną osobą z terenu gminy, wnioskującą o wprowadzenie praktyki odbierania przez gminę odpadów wielkogabarytowych…” – czyżby faktycznie jedynym? Fakt,… Read more »

Ze zbioru przysłów

      Możliwość komentowania Ze zbioru przysłów została wyłączona

Do ludzi po rozum, do matki po koszule. Lepiej płakać ze swoimi, niż skakać z obcymi.