Duch i postanowienia Soboru Watykańskiego II, jak również kan.212, 228, 536 i 537 Prawa Kanonicznego, to podstawowe źródła z których wynika zobowiązanie do tworzenia parafialnych rad ekonomicznych oraz zalecenie tworzenia rad duszpasterskich. Zatem rada parafialna spełnia funkcje rady ekonomicznej i rady duszpasterskiej wymienionych przez Kodeks Prawa Kanonicznego. Jest ona organem doradczym wspierającym proboszcza w sprawach dotyczących całokształtu życia parafialnego, a szczególnie w projektowaniu i realizowaniu programu duszpasterskiego parafii..
Skład rady powinien odzwierciedlać przekrój społeczny całej parafii, czyli uwzględniać takie elementy, jak: struktura wieku, zawodu, wykształcenia. Członkowie rady pochodzą z urzędu, z powołania proboszcza, a cześć z nich wskazywana jest przez samych wiernych. To więc cenna pomoc w pracy proboszcza. Wykonywanie tych zadań wymaga od członków rady dojrzałości duchowej i odpowiedniego poziomu religijnej wiedzy.
Wierni służą duszpasterstwu swą pomocą i radą. Jak pokazuje życie laikat ma wysoką świadomość o hierarchiczności Kościoła i nie zamierza przejmować roli księży. Zaistnienie więc sytuacji na wzór niemiecki, wydaje się być mało prawdopodobne. Istnienie tego rodzaju gremium jak rada parafialna, poza cennym wkładem w życie wspólnoty, owocuje aktywizacją świeckich, bez której przyszłość parafii nie rokuje świetlanych perspektyw.
