Lokalny patriotyzm to głęboka miłość i przywiązanie do małej ojczyzny – miejsca, w którym się mieszka, wychowano lub pochodzi, takiego jak miasto, wieś czy region. Objawia się poprzez aktywny udział w życiu lokalnej społeczności, dbałość o jej czystość i estetykę, szacunek dla lokalnej historii i tradycji, wspieranie lokalnych inicjatyw i przedsiębiorców oraz zaangażowanie w poprawę jakości życia w swojej okolicy. – to wycinek internetowych słów AI o tej formie patriotyzmu.
Jak pokazuje lokalne życie, zebrania wiejskie nie zawsze są „dobrym” miejscem by porozmawiać o ważnych sprawach lokalnych. Wielopokoleniowe spotkanie w bibliotece szkolnej, spotkanie przy kawie i ciastku, wydaje się być dobrym do tego miejscem. Jesienny czas także może przyjść tu z pomocą.
Biblioteka jest miejscem, w którym mieszkańcy mogą się wzajemnie usłyszeć i lepiej zrozumieć swoje potrzeby i oczekiwania. W cieple, pośród książek dialog będzie łatwiejszy, Zaprośmy do dialogu przedstawicieli różnych grup naszych mieszkańców, min.: emerytów, nauczycieli, uczniów, pracowników różnych branż, działaczy NGO itp. Wspólnie zastanówmy się nad bardzo ważnym zagadnieniem, jakim jest patriotyzm lokalny. W dzisiejszych niespokojnych czasach bycie patriotą, nie jest łatwą kwestią.
Lokalny patriotyzm – to z całą pewnością miłość i szacunek do rodziny, do miejsca, w którym przyszliśmy na świat, to przynależność do społeczności naszej wioski, parafii, gminy, powiatu. To także szkoła, w której poznaliśmy tajniki wiedzy, ukierunkowali swoje zdolności i zainteresowania, a także uwrażliwili swoje dusze, odróżniając dobro od zła. Wszystkie wymienione elementy wykształtowały w nas postawę tzw. ,,patriotyzmu lokalnego”. Patriotyzm lokalny jest zatem jak mała sadzonka drzewka, które posadzone w dobrym gruncie: zdrowo rośnie, by stać się dorodnym, pożytecznym drzewem w przyszłości. Rozmowy przy stole łączą, zwłaszcza w takiej społeczności, gdzie każdy przystępuje do nich z tolerancją i otwartością. Czy nam się to uda zorganizować? Co na to sołtys i radny jednocześnie? A może nasza szkoła podejmie temat? Osobiście deklaruję chęć pomocy w zorganizowaniu i przeprowadzeniu tego rodzaju spotkania.

