Poniżej fragment pracy Krzysztofa Bulaka w ramach poszukiwaniu prawdy historycznej o przeslaniu dąbrowskich objawień maryjnych i obrazu MB Dąbrowskiej:
Adam Chętnik pisząc książkę o Dąbrówce ubogacił ją kilkoma zdjęciami, pośród których jest słynący łaskami obraz Matki Boskiej Dąbrowskiej z 1937 roku1. Dokonując jego porównania z obecnym obrazem widać, iż są pewne różnice. Obraz z 1937 posiada inskrypcje na górze, którą trudno odczytać w całości. Czytelne jest tylko słowo „PANNIE”. Prawdopodobnie brzmi ona: Napis „JADE PANNIE” (często widoczny w formie archaicznej „JADĘ PANNIE”) to staropolskie sformułowanie oznaczające „Jadę ku Pannie”, „Udaję się do Maryi”, „Przychodzę do Maryi” lub „Biegnę do Panny”. Pojawia się ono na wizerunkach maryjnych o charakterze patriotycznym i rycerskim, m.in. w otoczeniu emblematów narodowych. Napis ten stanowił rodzaj zawołania lub deklaracji oddania się pod opiekę Matki Bożej. Był wyrazem zawierzenia losu rycerza lub żołnierza „Najświętszej Pannie”, która w tradycji polskiej czczona jest jako Królowa Polski. Słowo „Jadę” w tym kontekście nie oznacza wyłącznie fizycznego przemieszczania się konno, lecz poddanie się prowadzeniu i szukanie ratunku lub ochrony u Maryi. Napis ten można spotkać na ryngrafach lub replikach obrazu Jasnogórskiego, gdzie łączy się on z symboliką wojskową (np. orłem białym), podkreślając rolę Maryi jako Hetmanki Narodu Polskiego. Wizerunki z tym napisem były szczególnie popularne w czasach powstań narodowych oraz w okresie II Rzeczypospolitej, służąc jako umocnienie ducha i symbol walki pod sztandarami wiary. Zatrzymując się na tego rodzaju interpretacją, bardziej zrozumiały staje się zapis Adama Chętnika o modłach powstańców pod barcią, gdy szli walczyć o niepodległość Ojczyzny i szukali tu pocieszenia po przegranych walkach2. Barć została ścięta w 1880 roku.
1 Tamże, s.35.
2A.Chętnik, Kościół i parafia…, s. 14
