Kolejny fragment rozważań majowych o MB Dąbrowskiej:
Polski Kościół uznał prawdziwość objawień jedynie w przypadku tych w Gietrzwałdzie (1877 r.). Niezwykłe wydarzenia dziejące się w Dąbrówce – w uroczym zakątku Kurpiowskiej Puszczy (Adam Chętnik datuje je na rok 18501), są do nich podobne i wpisują się w ogólny schemat objawień uznanych przez Kościół. Przemawiają za tym okoliczności, czas, miejsce, cuda, pielgrzymowanie ludu, akcenty działalności złego ducha, płynące z nich przesłanie Matki Bożej, które jak wspomniano wyżej, w przypadku Dąbrówki oczekuje odkrycia. Pochylając się nad próbą wyłuskania przesłania objawienia Matki Bożej na dąbrowskiej barci trzeba skupić się na analizie: zapisów pozostawionych przez Adama Chętnika. Zapisy te mają imperator ówczesnego biskupa łomżyńskiego Stanisława Kostki Łukomskiego, czyli jego zgodę na druk i są potwierdzeniem, iż treść publikacji jest zgodna z nauką Kościoła. Jak dotychczas zgoda ta nadal pozostaje w mocy. Dopełnieniem pracy tegoż syna kurpiowskiej ziemi, są Akta Kaplicy i parafii w Dąbrówce znajdujące w Archiwum Diecezjalnym w Łomży, treść wierszy o Matce Boskiej Dąbrowskiej, zapisy kroniki parafialnej oraz fakt sprowadzenia z Watykanu obrazu MB Nieustającej Pomocy w 1897 roku. Nieodzowna wydaje się być również interpretacja obrazu Matki Boskiej Dąbrowskiej z ołtarza głównego miejscowej świątyni i Matki Boskiej Dąbrowskiej Objawionej znajdującej się w Kaplicy Objawień, jak również wizerunku uwiecznionego przez samego Adama Chętnika. Porównanie tych wizerunków może dać kolejne wskazówki w tym zakresie.
1A.Chętnik, Dąbrówka. Kościół i parafia w powiecie ostrołęckim, Nowogród pod Łomżą 1937, s. 11.
