W ołtarzu głównym dąbrowskiej świątyni znajduje się obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem w otoczeniu aniołów. Obraz został namalowany w połowie XVIII wieku, posiada nałożone sukienki i drewniane korony. Uznawany jest za cudowny.
Sukienka na obraz, nazywana też okładem lub koszulką, a swą genezą sięga Bizancjum. Sukienki prawdopodobnie pojawiły się, aby osłonić ikony, traktowane na równi z relikwiami, podczas oddawania im czci przez pocałunek. Zwyczaj przynoszenia i ofiarowywania wotów, składanych przez pątników przed Cudownym Obrazem Matki Boskiej, należy do najbardziej charakterystycznych praktyk religijnych Zwyczaj składania darów przed Obrazem Matki Bożej poprzedza bizantyjsko-ruska tradycja przyozdabiania cudotwórczych ikon drogocennymi ozdobami. Ten zwyczaj utrwalił się już w XV wieku.
Ozdabianie świętego Wizerunku sukienkami może mieć znaczenie symboliczne, a źródłem tego może być pewne wydarzenie biblijne. Przyobleczenie Elizeusza przez proroka Eliasza przez narzucenie nań swego płaszcza (por. 1 Krl 19, 19) miało być znakiem powołania i udzielenia swemu uczniowi ducha i daru prorockiego. Bóg uczynił ten płaszcz skutecznym symbolem i złożył w nim cudowną moc: Eliasz zwinąwszy swój płaszcz, uderzył wody Jordanu, które się rozdzieliły w obydwie strony i pozwoliły mu wraz z jego uczniem przejść łożysko rzeki suchą nogą. Ten sam cud powtórzył Elizeusz z płaszczem, któremu pozwolił spaść Eliasz, gdy wznosił się do nieba. Gdy uczniowie zobaczyli ten cud, zawołali: „Duch Eliasza spoczął na Elizeuszu” (por. 2 Krl 2, 13-15). Obrazowy język Biblii posługuje się często określeniem „szata” dla wyrażenia cech, które tkwią w człowieku, albo zbawienia (Ps 132, 16; Iz 61, 10; Ba 5, 1) czy przekleństwa (Ps 109, 18), które Bóg rozdziela według zasług. „Niech się kapłani Twoi odzieją w sprawiedliwość” (Ps 132, 9). Św. Paweł nazywa Chrystusa Szatą, którą powinni przywdziać ochrzczeni, zanurzając się w wodzie powtórnego narodzenia (por. Ga 3, 27; Rz 13, 14). Dlatego – powiada Orygenes – „kto nie jest obleczony w Jezusa Chrystusa, ten jest nagi”. Szatą Chrystusa jest nie tylko Jego człowieczeństwo, ale również Jego Ciało Mistyczne – Kościół. Można zatem odnieść te porównania do Maryi w Obrazie jasnogórskim, i w takiej symbolice traktować sukienki, które go ozdabiają.
Koronacja jest jednym z głównych przejawów czci względem Matki Najświętszej. Maryja posiada godność królewską, jest Królową, ponieważ jest Matką Chrystusa Króla. Maryja raduje się chwałą nieba jako Królowa całego świata. Aby uczcić tę godność Maryi powstał zwyczaj ozdabiania królewskimi koronami wizerunków Maryi otaczanych wyjątkową czcią. Koronacja Obrazu Matki Bożej jest w pierwszym rzędzie przejawem synowskiej wdzięczności i miłości ludu Bożego względem Maryi, która swą macierzyńską opieką otacza ludy i narody.
Jest również wezwaniem do wdzięczności za otrzymane za Jej pośrednictwem łaski i dobrodziejstwa Boże. Umieszczenie koron na wizerunku Maryi, oznacza najpierw uwielbienie samego Boga, który wybrał i obdarował Dziewicę Maryję, włączając Ją w realizację zbawczych planów. Jest to także wyraz czci i hołdu złożony Tej, która po macierzyńsku służy dzisiaj Kościołowi. Chrześcijańscy artyści często malowali Matkę Bożą siedzącą na tronie królewskim, ozdobioną oznakami władzy królewskiej i otoczoną orszakiem aniołów i świętych. Chociaż ludzka koronacja niczego nie dodaje do chwały Maryi, którą Ona już odbiera, to jednak pomaga nam, ludziom, skierować dążenia ku niebu, celowi naszej ziemskiej wędrówki. Koronacja jest wyrazem pragnień i miłości ludu do Matki Pana.
W dekrecie Bp Stanisława Stefanka z dnia 08.09.2010 roku ustanawiającym Sanktuarium w Dąbrówce nie zawarto informacji, że w kościele uznanym za sanktuarium znajduje się wizerunek – obraz Matki Bożej, której głowę ozdobiono koroną królewską. Korony na głowie Maryi i Jezusa mogłyby uzasadniać, aby Sanktuarium w Dąbrówce określać mianem „koronowanym”.
Przypatrując się obu obrazom należy domniemywać, iż obraz Matki Boskiej Dąbrowskiej miał wpierw nałożone korony a następnie sukienki. Pytanie: kto, kiedy i dlaczego przyozdobił obraz Matki Boskiej Dąbrowskiej drewnianymi koronami i sukienkami pozostaje nadal tajemnicą. Jedne wydaje się być pewne: powody musiały być słuszne i zacne. Nieustannie poszukujemy odpowiedzi na powyższe….
Zdjęcia pochodzą z książki Sanktuarium w Dąbrówce autorstwa ks. kan. Stanisława Grosfelda.
Bez sukienek – oryginał
Sukienki i korona z drewna
