Raczej dla nikogo nie jest tajemnicą, iż zgodnie z przepisami obowiązek bieżącej konserwacji i utrzymania pobocza drogi i rowu przydrożnego należy do zarządcy drogi: gminy lub powiatu. W wielu naszych wioskach pobocza oraz rów przylegający do posesji wykaszają właściciele, wyręczając w ten sposób konkretnego zarządcę. Czynią to w trosce o własne bezpieczeństwo, estetykę miejscowości, odprowadzanie wód opadowych itp. Ponoszą przy… Read more »
Proboszcz to główny filar parafii, odpowiedzialny za jej całokształt życia wspólnotowego. Jest on najwłaściwszym i w najpełniejszym tego słowa znaczeniu głównym współpracownikiem biskupa w jego pasterskim posługiwaniu w terenie Kościoła partykularnego. Według ustawodawstwa okresu posoborowego, ma być on duszą wszelkich poczynań duszpasterskich w parafii. Również w nim ma się ześrodkować wszelkie bogactwo życia parafialnego. To stąd wypływa jego wielka odpowiedzialność…. Read more »
Puszcza Kurpiowska zwana także puszczą Zieloną zajmowała około 2500 ha ubogich gleb i bagien. Kurpie, lud porywczy i na wpół dziki, jak pisali dziewiętnastowieczni badacze, wytworzyli kunsztowne budownictwo drewniane, a cieśle Kurpiowscy jeszcze do niedawna uchodzili, obok Górali, za najlepszych w Polsce. Płocki kronikarz W. H. Gawrecki w 1825 r. napisał znamienne słowa : „Jak ubiór Kurpia i Kurpianki jest… Read more »
Produkt wpisany na listę produktów tradycyjnych w dniu 2017-02-01 w kategorii Produkty rybołówstwa w woj. mazowieckim. Wygląd: wawiesista zupa o barwie biało-szarej. Kształt: w zależności od naczynia, w którym się znajduje. Rozmiar: w zależności od naczynia, w którym się znajduje. Barwa: Biało-szara z pływającymi cząstkami zieleniny (pietruszka, koperek). Konsystencja: gęstawa, gładka w dotyku, bez grudek. Smak: łagodny, rybno-mleczny, lekko kwaskowaty…. Read more »
W wielu naszych domach znajdujemy stare, ręczne śpiewniki pogrzebowe naszych rodziców, czy dziadków. Może to są przykurzone pamiątki rodzinne, z których warto przypomnieć historię swej rodziny. Śpiewniki te, pisane ręcznie wiecznym piórem posiadają swoje dusze i są namacalnym dowodem obecności ich właścicieli pośród nas. Jeden z nich, po moim dziadku Czesławie Plonie z Dąbrówki, jest nadal w moim posiadaniu. Zanikł… Read more »
